Cineink: interfejs e-paper Adafruit GFX na plany filmowe

Klaps filmowy nosi już scenę, rolkę i ujęcie. Alexander Ponomarev przypiął do niego jeszcze jedną informację: zasilany bateryjnie ekran e-paper pokazujący najnowszy klip ARRI, stan nagrywania i kod czasowy. Ekipa dostaje wyraźny odczyt bez tłoczenia się wokół kamery.

Nazywa go Cineink. To działający prototyp, na tyle mały, by jeździć na klapsie, i na tyle wyraźny, by czytać go w bezpośrednim słońcu.

Poznaj Alexandra

Alexander Ponomarev to operator zdjęć z Moskwy, który od 2014 roku pracuje na całym świecie. Kręci filmy fabularne i seriale, a obok tego reklamy i teledyski. To doświadczenie dało mu precyzyjny obraz informacji, których różni członkowie ekipy potrzebują, gdy kamera pracuje.

Operator zdjęć obserwuje ekspozycję i dane obiektywu. Asystent ostrzyciela potrzebuje ogniskowej, nazwy obiektywu i wartości T-stop. Drugi asystent kamery śledzi numery rolek i klipów. Ekipy scenariusza, dźwięku, VFX i DIT potrzebują własnego wycinka tych samych metadanych kamery.

Alexander zbudował Cineink, żeby umieścić te wartości tam, gdzie ludzie mogą je zobaczyć.

Cztery widoki na jeden zapracowany plan

Cineink ma obecnie cztery układy. Basic daje numerom rolki i ostatniego klipu największą czcionkę, z sześcioma mniejszymi polami. Advanced upycha kodek, tryb sensora, balans bieli, tintę, ekspozycję, obiektyw, baterię i dane karty. 3 Rows i 5 Rows zamieniają gęstość na konfigurowalny tekst, który pozostaje czytelny z większej odległości.

Każdy wiersz może pokazywać żywy parametr kamery lub tekst wprowadzony przez ekipę. Wiersz można też odwrócić dla kontrastu. Urządzenie przechowuje te wybory, więc układ i tekst pozostają po cyklu zasilania.

Ta elastyczność zamienia panel w coś więcej niż odczyt kamery. Ekipa może pokazać nazwę projektu, scenę, jednostkę, literę kamery lub krótką notatkę, gdy żywe metadane nie są potrzebne.

Gdzie pojawiła się Lopaka

Alexander zaprojektował monochromatyczny interfejs jako publiczny projekt Cineink w galerii Lopaka. Projekt celuje w Adafruit GFX przy natywnej rozdzielczości wyświetlacza 122×250. Jego warstwy definiują obramowane strefy danych, linie podziału, etykiety i małą ikonę Wi-Fi, zanim wartości przyjdą z kamery.

To część, którą załatwiła Lopaka: ułożenie gęstego interfejsu e-paper Adafruit GFX na dokładnej siatce pikseli i zamiana tego układu w kod rysowania. Firmware Alexandra robi resztę. Łączy się z kamerą, odczytuje metadane, serwuje stronę kontrolną, przechowuje ustawienia i zastępuje każde pole bieżącymi danymi.

Ten podział utrzymuje ekran praktycznym do poprawiania. Alexander może przesunąć dzielnik lub zrównoważyć czcionkę wizualnie, a potem zaktualizować kod rysowania bez odbudowywania wokół niego protokołu kamery.

Żywe dane ARRI z ręcznym awaryjnym trybem

Cineink odczytuje metadane przez ARRI CAP, Camera Access Protocol. Alexander testował prototyp z ARRI Alexa 35. Z podłączonym obiektywem LDS urządzenie może wypełnić ogniskową, T-stop i nazwę obiektywu. Członkowie ekipy mogą wprowadzić te wartości ręcznie dla innych obiektywów.

Urządzenie tworzy własną sieć Wi-Fi i hostuje lokalną stronę kontrolną. Telefon łączy się bezpośrednio z Cineink, bez konta w chmurze, aplikacji ani połączenia z internetem. Z przeglądarki ekipa może wybrać układ, edytować pola i wybrać zapisaną kamerę. Cineink dołącza wtedy do Wi-Fi kamery i łączy się ponownie przy użyciu przechowywanych danych logowania.

Ręczne wprowadzanie pozwala też bieżącemu prototypowi pracować obok kamer RED, Sony lub Blackmagic. Te wartości jeszcze nie aktualizują się same, ale panel nadal służy jako konfigurowalna etykieta na planie. Alexander wymienia żywą obsługę kolejnych marek kamer jako przyszłą pracę.

Prototyp zbudowany pod te warunki

Bieżący sprzęt mieszka w obudowie PETG z klipsem drukowanym w 3D. Działa z baterii akumulatorowej i używa monochromatycznego panelu e-paper bez podświetlenia. E-paper utrzymuje interfejs czytelnym w bezpośrednim słońcu, a czarno-białe układy pasują też do ciemnego planu bez dodawania kolejnego jasnego ekranu.

Rezultat już wygląda jak u siebie na klapsie. Rolka, ostatni klip i stan REC lub STBY siedzą tam, gdzie ekipa może je wypatrzyć. Bardziej szczegółowe widoki pozostają dostępne dla osób sprawdzających ekspozycję, filtrację, miejsce na karcie lub dane obiektywu. Alexander wciąż dokumentuje pełny sprzęt i konstrukcję, więc Cineink pozostaje prototypem, a nie ukończonym produktem.

Zbuduj własny wyświetlacz

Poznaj układy w publicznym projekcie Cineink w galerii, a potem przeczytaj pełną stronę projektu Cineink Alexandra, żeby zobaczyć proces z żywymi danymi i bieżący sprzęt.

Po inny kompaktowy projekt e-paper sięgnij po stację pogodową WeatherPaper Jeremy'ego Ngai, która pokazuje, jak większy ekran GxEPD2 może działać ponad 500 dni na jednym ładowaniu. Jeśli twój projekt używa Adafruit GFX, zacznij od kreatora GUI Arduino i ułóż interfejs w dokładnej rozdzielczości swojego panelu.

Dobra robota, Alexander. Plan filmowy ma już sporo ekranów. Ten zarabia na swoje miejsce, pokazując właściwych kilka linii.

FAQ

Jak zaprojektować interfejs Adafruit GFX dla wyświetlacza e-paper?

Utwórz projekt Lopaka w wymiarach pikseli swojego panelu, umieść tekst, linie, kształty i ikony bitmap wizualnie, a potem wybierz Adafruit GFX dla wygenerowanego kodu rysowania. Twój firmware może zastąpić wartości zastępcze żywymi danymi.

Czy Adafruit GFX może wyświetlać żywe metadane kamery ARRI?

Adafruit GFX rysuje interfejs, a osobny firmware pobiera metadane. Cineink odczytuje wartości kamery ARRI przez CAP i renderuje je do układu Adafruit GFX zaprojektowanego w Lopaka.

Czy Cineink potrzebuje dostępu do internetu?

Nie. Cineink hostuje własną stronę kontrolną i łączy się lokalnie z Wi-Fi kamery. Interfejs telefoniczny działa bez usługi chmurowej, konta ani zainstalowanej aplikacji.

Dlaczego używać e-paper jako wyświetlacza kamery na planie?

Monochromatyczny panel pozostaje czytelny w bezpośrednim słońcu i nie potrzebuje podświetlenia. Cineink używa dużych pól o wysokim kontraście, żeby członkowie ekipy mogli odczytać wybrane wartości z odległości.

Autorzy

Cineink, interfejs i zdjęcia autorstwa Alexandra Ponomareva.